Όταν το μωρό δαγκώνει κατά το θηλασμό.

Η έναρξη της οδοντοφυΐας στα βρέφη δεν σηματοδοτεί και την έναρξη του απογαλακτισμού τους. Κατά τη διάρκεια του  θηλασμού είναι αδύνατο ένα μωρό να δαγκώσει τη θηλή γιατί η γλώσσα του καλύπτει τα κάτω δόντια. Κάποιοι παράγοντες μπορεί να του προκαλέσουν εκνευρισμό πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά το γεύμα με αποτέλεσμα να δαγκώνει τη θηλή. Πρόκειται για προσωρινή κατάσταση που ξεπιερνιέται εύκολα με την επιμονή της μητέρας.

 Οδοντοφυΐα

Κατά τη διάρκεια της οδοντοφυΐας τα βρέφη προσπαθούν να ανακουφιστούν από τον πόνο στα ούλα δαγκώνοντας αντικείμενα (ακόμα και τις θηλές κατά το θηλασμό) ή αναζητώντας νέες τεχνικές θηλασμού. Η αυξημένη ποσότητα και οξύτητα του σάλιου κατά την οδοντοφυΐα, μπορεί να κάνει τις θηλές ακόμα πιο ευαίσθητες στο δάγκωμα ή το γρατσούνισμα από τα δόντια του μωρού.

Εφαρμόζοντας τις τεχνικές ανακούφισης από την οδοντοφυΐα μεταξύ των γευμάτων, το βρέφος δαγκώνει όλο και λιγότερο τις θηλές.

 Αργή ή γρήγορη ροή γάλακτος

Όταν το μωρό δέχεται μικρή ροή γάλακτος, εκνευρίζεται και δαγκώνει τη θηλή.  Παράλληλα κάνει λιγότερες καταπόσεις κατά τη διάρκεια του γεύματος και ίσως να μην αυξάνει ικανοποιητικά το βάρος του. Απαιτούνται οι κατάλληλες ενέργειες για την αύξηση της παραγωγής γάλακτος.

Αντίθετα, όταν η ροή γάλακτος είναι γρήγορη, δαγκώνει τη θηλή με σκοπό να την συμπιέσει και να ελαττώσει τη ροή. Χρειάζεται σωστή τοποθέτηση και εφαρμογή των οδηγιών για την υπερπαραγωγή γάλακτος.

Κάποιες φορές η μητέρα δεν μπορεί να είναι σίγουρη για το αν πρόκειται για αργή ή γρήγορη ροή. Χρειάζεται εκτίμηση και παρέμβαση από σύμβουλο γαλουχίας.

Ανυπομονησία μέχρι να εκτιναχτεί το γάλα

Μερικά μωρά δείχνουν μεγάλη ανυπομονησία στην αρχή του γεύματος και δαγκώνουν τη θηλή μέχρι να εκτιναχθεί το γάλα. Σε αυτές τις περιπτώσεις καλό είναι η μητέρα να κάνει μία σύντομη άντληση με το χέρι ή με το θήλαστρο πριν την τοποθέτηση του μωρού.

Επιθυμία για διαφορετική θέση ή περισσότερο χώρο

Τα μεγαλύτερα μωρά επιθυμούν να δοκιμάσουν διαφορετικές στάσεις θηλασμού ή ζητούν περισσσότερο χώρο για καλύτερη επαφή με τη θηλή χωρίς να τη δαγκώνουν. Η αλλαγή της στάσης θηλασμού ώστε το μωρό να μην κρέμεται από το στήθος ή η αφαίρεση του μαξιλαριού μπορεί να βοηθήσουν.

Σύγχυση θηλών

Ένα μωρό, κυρίως κατά τον πρώτο μήνα ζωής, που θηλάζει ενώ παράλληλα σιτίζεται με μπουκάλι ή χρησιμοποιεί πιπίλα εκπαιδεύεται σε δύο τελείως διαφορετικές τεχνικές και μπερδεύεται. Έτσι, κατά το θηλασμό μπορεί να μην ανοίγει καλά το στόμα ή να μην τοποθετεί σωστά τη γλώσσα.

Παιχνίδι ή πιπίλα μετά το γεύμα

Κάποια μωρά όταν τελειώνουν το γεύμα θέλουν να παίξουν με τη θηλή ή να αποκοιμηθούν με τη θηλή στο στόμα χρησιμοποιώντας την ως πιπίλα. Καλό είναι να απομακρύνεται η θηλή από το στόμα του βρέφους αμέσως μετά το τέλος του γεύματος.

Απόσπαση προσοχής, αναζήτηση προσοχής

Τα βρέφη, μετά την ηλικία των 3-4 μηνών, παρουσιάζουν ενδιαφέρον για το περιβάλλον κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Ο θηλασμός σε ήσυχο μέρος περιορίζει τη απόσπαση προσοχής τους.

Επίσης, μετά την ηλικία των 7 μηνών, επιζητούν όλο και περισσότερο την προσοχή της μητέρας, ακόμα και με το δάγκωμα της θηλής. Μπορεί να εκλαμβάνουν την αντίδρασή της ως παιχνίδι. Η μητέρα θα πρέπει να είναι συγκεντρωμένη στο θηλασμό, χωρίς παράλληλη ενασχόληση π.χ παρακολούθηση τηλεόρασης.

Άρρωστο μωρό

Όταν το μωρό είναι άρρωστο, δεν αναπνέει καλά ή έχει πόνο στο αυτί μπορεί να δαγκώσει τυχαία τη θηλή.

Αν παρά τις προσπάθειες της μητέρας η κατάσταση συνεχίζεται, θα πρέπει να γίνεται διακοπή του γεύματος μετά από κάθε δάγκωμα. Η μητέρα τοποθετεί το δάκτυλό της στο στόμα του μωρού, διακόπτει το θηλασμό και τοποθετεί το βρέφος σε ασφαλές μέρος για μερικά λεπτά. Αν ξεκινήσει να κλαίει επανατοποθετείται στο στήθος και ακολουθείται η ίδια διαδικασία. Παράλληλα με ήρεμο τρόπο, χωρίς φωνές ή μορφασμούς, εξηγεί στο μωρό ότι πονάει. Στα γεύματα που δεν συνοδεύονται από δάγκωμα το επιβραβεύει με χαρούμενο ύφος. Έτσι, το μωρό λαμβάνει το μήνυμα και διακόπτει το δάγκωμα.

Αν δαγκώνει παρατεταμένα τη θηλή, η μητέρα μπορεί εναλλακτικά να πιέσει επάνω της το μωρό ή να κλείσει στιγμιαία την μύτη του. Έτσι απελευθερώνει τη θηλή για να αναπνεύσει ευκολότερα.

Ο πόνος στη θηλή μετά το θηλασμό αντιμετωπίζεται με εφαρμογή κρύων επιθεμάτων (πάγος τυλιγμένος σε πανί) και λανολίνης και με τη λήψη συμβατών με το θηλασμό παυσίπονων (παρακεταμόλη, ιβουπροφαίνη).